Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους όσοι ακολουθούν το δρόμο της ψυχής και της καρδιάς τους σε ό,τι κι αν κάνουν και έχουν μάθει να σηκώνονται κάθε φορά που πέφτουν!
Κι αν ποτέ σε πληγώσουν κατάστηθα
φίλοι, αγρίμια, λευκά περιστέρια,
ν' αγαπάς, να ξεχνάς και να χαίρεσαι
τη δική σου γαλήνη και κείνα
που μ' αγάπη το νου μας φωτίζουνε,
και βλασταίνουν αμάραντα κρίνα.
